STANFORD
> Kaba-saba, soluk, yıpranmış giysiler içindeki yaşlı çift, Boston
> treninden inip utangaç bir tavırla rektörün bürosundan içeri girer
> girmez, sekreter masasından firlayarak önlerini kesti..
>
> Öyle ya, bunlar gibi ne idüğü belirsiz taşralıların Harvard gibi
> üniversitede ne işleri olabilirdi?
>
> Adam, yavaşça
> rektörü görmek istediklerini söyledi. İşte bu imkansızdı..
>
> Rektörün o gün onlara ayıracak saniyesi yoktu..
> Yaşlı kadın, çekinge! n bir tavırla; "Bekleriz" diye mırıldandı..
>
> Nasıl olsa bir sure sonra gideceklerdi.. Sekreter sesini çıkarmadan
> masasına döndü.. Saatler geçti, yaşlı çift pes etmedi. Sonunda
> sekreter, dayanamayarak yerinden kalktı. "Sadece birkaç dakika
> görüşseniz, yoksa gidecekleri yok" diyerek rektörü iknaya çalıştı.
>
> Anlaşılan çare yoktu..
> Genç rektör, isteksiz bir biçimde kapıyı açtı. Sekreterin anlattığı
> tablo içini bulandırmıstı. Zaten taşralılardan, kaba saba köylülerden
> nefret ederdi. Onun gibi bir adamın ofisine gelmeye cesaret etmek,
> olacak şey miydi bu? Suratı asılmış, sinirleri gerilmişti.
>
> Yaşlı kadın hemen söze başladı. Harvard´da okuyan ogullarını bir yıl
> önce bir kazada kaybetmişl! erdi.
>
> Oğulları, burada öyle mutlu olmuştu ki onun anısına okul sınırları
> içinde bir yere bir anıt dikmek istiyorlardı.
> Rektör, bu dokunaklı öyküden duygulanmak yerine öfkelendi.
> "Madam" dedi sert bir sesle, "Biz Harvard´da okuyan ve sonra ölen
> herkes için bir anıt dikecek olsak, burası mezarlığa döner..."
> "Hayır, hayır" diyerek haykırdı, yaşlı kadın.. "Anıt değil.. Belki,
> Harvard´a bir bina yaptırabiliriz". Rektör yıpranmış giysilere nefret
> dolu bir nazar fırlatarak "Bina mı?" diyerek tekrarladı. "Siz bir
> binanın kaça mâl olduğunu biliyor musunuz? Sadece son yaptıgımız bölüm
> yedi buçuk milyon dolardan fazlasına çıktı.."
>
> Tartışmayı noktaladıgını düşünüyordu. Artık bu ihtiyar buna! klardan
> kurtulabilirdi...
>
> Yaşlı kadın, sessizce kocasına döndü :
>
> "Üniversite inşaatına başlamak için gereken para buymuş? Peki, biz
> niçin kendi üniversitemizi kurmuyoruz, o halde?"
>
> Rektor´un yüzü karmakarısıktı.. Yaslı adam başıyla onayladı. Bay ve
> bayan Leland Stanford, dışarı çıktılar. Doğru Californiaya´ya, Palo
> Alto´ya geldiler. Ve Harvard´ın artık umursamadıgı oğulları için onun
> adını ebediyyen yaşatacak üniversiteyi kurdular.
>
> Amerika´nın en önemli üniversitelerinden birini STANFORD´u.
